- Snel naar de aandoening...
- Amyloïdose
- Aplastische anemie
- Auto-immuun hemolytische anemie
- Elliptocytose en sferocytose
- Essentiële trombocythemie
- Enzymdefecten
- Glanzmann (ziekte van)
- Hemochromatose
- Hemofilie
- Hodgkin lymfoom
- Idiopathische trombocytopenische purpura
- Leukemie
- Mastocytose (mestcelziekte)
- MGUS
- Multipel myeloom (ziekte van Kahler)
- Myelodysplastisch syndroom
- Myelofibrose
- Myeloproliferatieve aandoeningen
- Non-Hodgkin lymfomen
- Paroxismale nachtelijke hemoglobinurie
- Polycythemia vera
- Sikkelcelziekte
- Thalassemie
- Trombose en embolie
- Trombotische trombocytopenische purpura
- Von Willebrand (ziekte van)
- Waldenström (ziekte van)
MGUS
Wat is MGUS?
MGUS is een veel voorkomende aandoening waarbij de plasmacellen één bepaald type abnormaal immunoglobuline (antistof) produceren: een zogenaamd M-proteïne of Paraproteïne.
Alle bloedcellen ontstaan in het beenmerg uit stamcellen. Sommige stamcellen ontwikkelen zich tot kleine witte bloedcellen, de zogenaamde lymfocyten. De twee belangrijkste typen lymfocyten zijn B-cellen (B-lymfocyten) en T-cellen (T-lymfocyten). Wanneer vreemde stoffen (antigenen) het lichaam binnendringen, ontwikkelen de B-cellen zich tot plasmacellen die immunoglobulinen (IG) of antistoffen produceren en zo helpen bij het bestrijden van infecties en ziekten. Iedere plasma cel ontwikkelt zich in reactie op één specifieke vreemde stof, en het produceert dan de immunoglobuline die specifiek is voor deze zelfde stof.
Wanneer er één abnormaal type antilichaam wordt geproduceerd (het zogenaamde M-proteïne), is er sprake van een monoklonale gammopathie. Monoklonale gammopathie van onbekende betekenis (MGUS - monoclonal gammopathy of undetermined significance) is een goedaardige aandoening waarbij de gehaltes aan M-proteïne, hoewel verhoogd, niet zo hoog zijn als bij mensen met een myeloom of lymfoom.
MGUS kan zich op iedere leeftijd manifesteren, maar komt vaker voor bij oudere mensen. Het treft 1% van de totale bevolking en ongeveer 3% van de mensen ouder dan 70 jaar. MGUS komt evenveel bij mannen als bij vrouwen voor en er is geen oorzaak bekend. MGUS zelf is onschadelijk, maar de aandoening gaat bij ongeveer 1% van de patiënten per jaar over in een kwaadaardige aandoening (meestal multipel myeloom).
Symptomen
Patiënten met MGUS hebben vrijwel nooit klachten. De ziekte wordt dan ook meestal bij toeval ontdekt. Een MGUS kan wel klachten geven als het abnormale eiwit is gericht tegen de zenuwen, waardoor neuropathie kan ontstaan. Het betreft dan meestal een IgM MGUS. Ook kan MGUS klachten geven als het (abnormale) paraproteïne neerslaat in de organen in de vorm van amyloïd. Hierdoor ontstaat het ziektebeeld 
amyloïdose.
Diagnose
MGUS vaak per toeval ontdekt tijdens routine bloedonderzoeken. De diagnose MGUS wordt bevestigd door een bloedonderzoek, een zogenaamd serum electroforese proef, waarbij de abnormaal hoge hoeveelheden van één bepaald antilichaam kunnen worden aangetoond. Bij twijfel moet aanvullend onderzoek verricht worden, zoals beenmergonderzoek, scans en skeletfoto's, om een lymfoom of myeloom uit te sluiten.
Vooruitzichten en behandeling
MGUS veroorzaakt meestal geen klachten en vereist ook geen behandeling. Echter, vanwege het risico op het ontwikkelen van kanker, is het belangrijk om regelmatig check-ups uit te voeren. Dit houdt in dat bloedonderzoek wordt gedaan om te zien of het gehalte aan M-proteïne in de loop der tijd verandert. Meestal is een 1-jaarlijkse contrôle voldoende.